ชีวิตของโหงว เชร็บและเลียม โซพารา สมาชิกของทีมบาสเก็ตบอลคนพิการหญิงของกัมพูชาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงหลังจากที่พวกเธอได้รับบาดเจ็บที่กระดูกสันหลัง หลังจากที่ต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อเลี้ยงตัวเองและครอบ ครัวในที่สุดพวกเธอทั้งสองคนก็ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่พร้อมกับธุรกิจเล็กๆของตัวเอง
ก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุในปี 2546 จนส่งผลต่อไขสันหลังโหงว เชร็บ ทำธุรกิจของตัวเองอยู่กับบ้านซึ่งเธอก็พอจะมีรายได้เลี้ยงครอบครัวเล็กๆของตัวเอง แต่หลังจากเกิดอุบัติเหตุทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เธอไม่สามารถทำงานได้และรายได้ที่มีก็ถูกนำไปใช้เป็นค่าใช้จ่ายในการรักษาตัว เมื่อขาดรายได้ประจำครอบครัวก็ต้องหันไปพึ่งพารายได้เพียงวันละ 150 บาทจากการทำงานในไซส์งานก่อสร้างของผู้เป็นสามีเพียงคนเดียว
หนึ่งปีหลังจากอุบัติเหตุ ...
วาเซลี่และครอบครัวย้ายมาอยู่เมืองทากันรอกตั้งแต่ปี 2014 ตอนนี้ทั้งเขา ภรรยา และลูกๆ ทั้ง 5 อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ ในตัวเมือง ‘ฉันต้องทำงานหนักขึ้นมาก แต่นั่นเป็นสิ่งที่ดี พวกเราไม่เคยขอความช่วยเหลือจากใคร ในทางตรงกันข้าม เราพยายามมากเป็นสองเท่าเพื่อช่วยเหลือญาติพี่น้องที่ไม่โชคดีแบบเรา เมื่อ 3 ปีก่อน เราทิ้งทุกอย่างไว้ที่ยูเครน บ้าน สวน และญาติพี่น้อง ใครจะคิดว่าชีวิตจะกลายเป็นแบบนี้’
วาเซลี่รับงานทุกอย่างเท่าที่จะเป็นไปได้ ไม่เว้นแม้แต่การซ่อมหลังคาหรือช่วยขุดหลุมให้เพื่อนบ้าน ‘บางทีเมื่องเรามองย้อนกลับไปข้างหลัง มันเหมือนว่าความหวังที่จะมีชีวิตแบบเดิมหรือมีอนาคตที่ดีกว่าในรัสเซียเป็นเรื่องยากเหลือเกิน’
ลูบอฟ
ลูบอฟ แปลว่า รัก ในภาษารัสเซีย เธอและครอบครัวย้ายจากยูเครนมาสร้างชีวิตใหม่กราสนาดา ภูมิภาคทางตอนใต้ของรัสเซีย ‘เราค่อยๆ ปรับตัวกับชีวิตที่นี่’ เธอกล่าว ‘ตอนเรามาถึงในปี 2014 เราต้องนอนในสถานีรถไฟด้วยซ้ำ โชคดีว่ามีชาวบ้านยกบ้านหลังเล็กๆ ในหมูบ้านให้เราอยู่ เราต้องเริ่มทุกอย่างใหม่หมด ที่ยูเครนเรามีบ้านหลังใหญ่พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่าง ตรงกันข้ามกับบ้านหลังปัจจุบันที่ไม่มีแม้แต่เครื่องมือทำความสะอาด พวกเราสี่คนต้องทำงานบ้านด้วยมือล้วนๆ ชีวิตที่นี่อาจฟังดูยากก็จริง แต่ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน ความปลอดภัยของครอบครัวก็เป็นสิ่งสำคัญที่สุด’
