500,000 คือจำนานผู้อพยพที่เดินทางจากประเทศต่างๆ มายังแม็กซิโกเพื่อชีวิตที่ดีกว่า แต่ไม่มีใครรู้ว่า ท่ามกลางผู้คนมากมาย มีใครบ้างที่ไปถึงหรือไม่ถึงจุดหมายที่ตั้งใจ… เพื่อติดตามสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทาง Kathryn Cook-Pellegrin ช่างภาพของ ICRC เริ่มโปรเจคพิเศษที่จะนำเรื่องราวจากท้องถนน มาให้คนทางบ้านได้อย่างเราๆ ได้เข้าใจ ทุกวันนี้มีบุคคลพลัดถิ่นจากเหตุความไม่สงบในพิ้นที่ต่างๆ มากมาย จำนวนที่น่าตกใจในปัจจุบันสูงกว่าหลายครั้งที่ผ่านมานับแตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 แต่น้อยคนจะทราบว่า เกิดอะไรขึ้นกับผู้คนมากมายที่ออกเดินทางไป แต่ไม่เคยได้กลับมา การพาครอบครัวที่พลัดพรากให้กลับมาเจอกันเป็นหัวใจสำคัญของงานด้านมนุษยธรรม เช่นเดียวกับความช่วยเหลือเรื่องน้ำ อาหาร และที่อยู่อาศัย หนึ่งในช่องทางที่จะนำทางสมาชิกในครอบครัวให้มาเจอกัน คือการบอกเล่าเรื่องราวของพวกเขาให้โลกได้รับรู้

Missing Migrants โปรเจคของพวกเรา บอกเล่าเรื่องราวในประเทศฮอนดูรัสและกัวเตมาลา ทั้งสองประเทศมีจำนวนผู้อพยพไปแมกซิโกสูงถึงปีละ 500,000 คน (ตามรายงานของ UN) ตัวเลขนี้ยังไม่รวมจำนวนผู้อพยพที่สูญหายไประหว่างการเดินทาง จากจุดเริ่มต้น เราพูดคุยกับครอบครัวของผู้สูญหาย ความรู้สึกและความกังวลของสมาชิกที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังโดยไม่มีทางรู้ได้เลยว่าชะตากรรมของคนที่เขารักเป็นอย่างไร เราขอให้เขาเล่าถึงวิธีที่ใช้เพื่อสืบหาข่าวคราวของญาติ และบันทึกภาพของผู้สูญหายจากภาพถ่ายเก่า

เราลองเดินทางไปยังประเทศแม็กซิโกตามเส้นทางที่ผู้อพยพส่วนใหญ่ใช้กัน ระหว่างนั้น เราได้ฟังเรื่องราวที่ต่างกันไปจากผู้อพยพมากมายและขอบันทึกภาพถ่ายของพวกเขาไว้ ด้วยกล้องถ่ายภาพโพลาลอย ยิ่งเราเดินทางลึกเข้าไปในภาคเหนือ เรื่องราวของผู้อพยพก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น การเดินทางที่ยาวนานนำมาซึ่งความยากลำบากมากมายเกินจะคาดเดา หลายคนชะลอการเดินทาง หรือตัดสินใจกลับบ้านเมื่อพบว่าหนทางที่เดินไป ไม่ได้ง่ายเหมือนที่คิด นั่นเป็นเหตุผลที่เราเลือกระบุเวลาเดินทางของแต่ละคนลงบนภาพถ่ายแต่ละใบ

การเดินทางเข้าประเทศแมกซิโกจากทางใต้ เป็นเรื่องท้าทายและอันตรายมาก เส้นทางสายนี้ทำให้เราเข้าใจถึงความจำเป็นของผู้อพยพ ที่ยอมเอาชีวิตของตัวเอง และครอบครัวที่รออยู่ข้างหลังมาเสี่ยงบนถนนที่ไม่รู้ว่าจะพาไปถึงจุดหมายหรือไม่ เพราะการเดินทางของแต่ละคนอาจยาวนานเป็นเดือนหรือมากกว่า ยิ่งถ้าผู้อพยพเป็นผู้หญิงหรือเดินทางมาพร้อมเด็กเล็ก สำหรับเรา เรื่องเหล่านี้ไม่ควรถูกมองข้าม แต่ละเรื่องราวอาจมีที่มาต่างกัน แต่การหายไปของใครสักคน ไม่ว่าจะประเทศไหนภูมิภาคใด ต่างทิ้งผลกระทบที่ยิ่งใหญ่ไว้ข้างหลังไม่ต่างกัน อ่านเรื่องราวของพวกเขาจากเรางานพิเศษของเราได้ที่: http://www.missingmigrants.icrc.org/

Text by Kathryn Cook-Pellegrin
Photography © Kathryn Cook-Pellegrin

Share this article

You should also read these articles

การทำลายมรดกทางวัฒนธรรมคือการทำลายความเป็นมนุษย์

08/11/2017, กลุ่มองค์กรกาชาด / บทความ / เรื่องเล่าจากภาคสนาม

  อนุสาวรีย์, งานศิลปะ, และแหล่งโบราณคดีต่างๆ ถูกเรียกรวมกันว่า `มรดกทางวัฒนธรรม’ การโจมตีสิ่งเหล่านี้เป็นมากกว่าการสร้างความเสียหายให้อิฐ ไม้ หรือโครงสร้างอาคาร แต่เป็นการทำลายความทรงจำ วัฒนธรรม และความภาคภูมิใจของมนุษยชาติ การจงใจทำลายมรดกทางวัฒนธรรมเข้าข่ายการก่ออาชญากรรมสงครามเป็นการโจมตีมนุษยชาติโดยรวม มาฟังความรู้สึกของประชาชนในพื้นที่ขัดแย้ง เมื่อความทรงจำ ประวัติศาสตร์ และความเชื่อของพวกเขา ...

ICRC เปิดสำนักงานในนครหลวงเวียงจันทน์อย่างเป็นทางการ

07/07/2016, กลุ่มองค์กรกาชาด / บทความ / เรื่องเล่าจากภาคสนาม

คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ (ICRC) เปิดสำนักงานในเวียงจันทน์เมืองหลวงของลาวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2013 ICRC ตั้งเป้าที่จะสนับสนุนงานด้านซากวัตถุระเบิดตกค้าง (UXO) โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำงานสนับสนุน UXO Lao รวมทั้งการให้ความช่วยเหลือเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายจากซากวัตถุระเบิดตกค้าง  สำหรับเป้าหมายอีกด้านหนึ่งของ ICRC คือการร่วมทำงานกับทางการลาวเพื่อที่จะช่วยปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ในที่คุมขังให้ดียิ่งขึ้น ตัวแทน ...