500,000 คือจำนานผู้อพยพที่เดินทางจากประเทศต่างๆ มายังแม็กซิโกเพื่อชีวิตที่ดีกว่า แต่ไม่มีใครรู้ว่า ท่ามกลางผู้คนมากมาย มีใครบ้างที่ไปถึงหรือไม่ถึงจุดหมายที่ตั้งใจ… เพื่อติดตามสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทาง Kathryn Cook-Pellegrin ช่างภาพของ ICRC เริ่มโปรเจคพิเศษที่จะนำเรื่องราวจากท้องถนน มาให้คนทางบ้านได้อย่างเราๆ ได้เข้าใจ ทุกวันนี้มีบุคคลพลัดถิ่นจากเหตุความไม่สงบในพิ้นที่ต่างๆ มากมาย จำนวนที่น่าตกใจในปัจจุบันสูงกว่าหลายครั้งที่ผ่านมานับแตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 แต่น้อยคนจะทราบว่า เกิดอะไรขึ้นกับผู้คนมากมายที่ออกเดินทางไป แต่ไม่เคยได้กลับมา การพาครอบครัวที่พลัดพรากให้กลับมาเจอกันเป็นหัวใจสำคัญของงานด้านมนุษยธรรม เช่นเดียวกับความช่วยเหลือเรื่องน้ำ อาหาร และที่อยู่อาศัย หนึ่งในช่องทางที่จะนำทางสมาชิกในครอบครัวให้มาเจอกัน คือการบอกเล่าเรื่องราวของพวกเขาให้โลกได้รับรู้

Missing Migrants โปรเจคของพวกเรา บอกเล่าเรื่องราวในประเทศฮอนดูรัสและกัวเตมาลา ทั้งสองประเทศมีจำนวนผู้อพยพไปแมกซิโกสูงถึงปีละ 500,000 คน (ตามรายงานของ UN) ตัวเลขนี้ยังไม่รวมจำนวนผู้อพยพที่สูญหายไประหว่างการเดินทาง จากจุดเริ่มต้น เราพูดคุยกับครอบครัวของผู้สูญหาย ความรู้สึกและความกังวลของสมาชิกที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังโดยไม่มีทางรู้ได้เลยว่าชะตากรรมของคนที่เขารักเป็นอย่างไร เราขอให้เขาเล่าถึงวิธีที่ใช้เพื่อสืบหาข่าวคราวของญาติ และบันทึกภาพของผู้สูญหายจากภาพถ่ายเก่า

เราลองเดินทางไปยังประเทศแม็กซิโกตามเส้นทางที่ผู้อพยพส่วนใหญ่ใช้กัน ระหว่างนั้น เราได้ฟังเรื่องราวที่ต่างกันไปจากผู้อพยพมากมายและขอบันทึกภาพถ่ายของพวกเขาไว้ ด้วยกล้องถ่ายภาพโพลาลอย ยิ่งเราเดินทางลึกเข้าไปในภาคเหนือ เรื่องราวของผู้อพยพก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น การเดินทางที่ยาวนานนำมาซึ่งความยากลำบากมากมายเกินจะคาดเดา หลายคนชะลอการเดินทาง หรือตัดสินใจกลับบ้านเมื่อพบว่าหนทางที่เดินไป ไม่ได้ง่ายเหมือนที่คิด นั่นเป็นเหตุผลที่เราเลือกระบุเวลาเดินทางของแต่ละคนลงบนภาพถ่ายแต่ละใบ

การเดินทางเข้าประเทศแมกซิโกจากทางใต้ เป็นเรื่องท้าทายและอันตรายมาก เส้นทางสายนี้ทำให้เราเข้าใจถึงความจำเป็นของผู้อพยพ ที่ยอมเอาชีวิตของตัวเอง และครอบครัวที่รออยู่ข้างหลังมาเสี่ยงบนถนนที่ไม่รู้ว่าจะพาไปถึงจุดหมายหรือไม่ เพราะการเดินทางของแต่ละคนอาจยาวนานเป็นเดือนหรือมากกว่า ยิ่งถ้าผู้อพยพเป็นผู้หญิงหรือเดินทางมาพร้อมเด็กเล็ก สำหรับเรา เรื่องเหล่านี้ไม่ควรถูกมองข้าม แต่ละเรื่องราวอาจมีที่มาต่างกัน แต่การหายไปของใครสักคน ไม่ว่าจะประเทศไหนภูมิภาคใด ต่างทิ้งผลกระทบที่ยิ่งใหญ่ไว้ข้างหลังไม่ต่างกัน อ่านเรื่องราวของพวกเขาจากเรางานพิเศษของเราได้ที่: http://www.missingmigrants.icrc.org/

Text by Kathryn Cook-Pellegrin
Photography © Kathryn Cook-Pellegrin

แบ่งปันบทความนี้

You should also read these articles

ปฏิบัติการเพิ่มศักยภาพเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานเก็บกู้ระเบิดในสปป.ลาว

10/04/2017, กลุ่มองค์กรกาชาด / บทความ / เรื่องเล่าจากภาคสนาม

ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในภูมิภาคอินโดจีนระหว่างปี 2507 เรื่อยไปจนถึงปี 2518 ทำให้ประเทศเล็กๆอย่างสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) ได้รับผลกระทบจากวัตถุระเบิดไม่ต่ำกว่า 2 ล้านตัน  ปัจจุบันหลายพื้นที่ในสปป.ลาว ยังคงเต็มไปด้วยระเบิดพวงและระเบิดตกค้างที่ยังไม่ระเบิด (UXO) ระเบิดเหล่านี้ทำให้ทุกปีมีประชาชนชาวลาวจำนวนไม่น้อยที่ต้องเสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บจนต้องสูญเสียอวัยวะเช่น แขนและขา ที่สำคัญมันยังส่งผลกระทบโดยตรงต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศรวมถึงชุมชนท้องถิ่นอีกด้วย เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานด้านการเก็บกู้ระเบิดจากสปป.ลาวจำนวน ...

รางวัลเหรียญฟลอเรนซ์ ไนติงเกล ประจำปี 2013

07/07/2016, กลุ่มองค์กรกาชาด / บทความ / เรื่องเล่าจากภาคสนาม

เหรียญฟลอเรนซ์ไนติงเกลนับเป็นเกียรติประวัติอันยิ่งใหญ่แห่งงานพยาบาล ซึ่ง ICRC ได้มอบให้กับพยาบาลดีเด่น สำหรับความกล้าหาญและการอุทิศตนอย่างยอดเยี่ยม ในการช่วยเหลือเหยื่อจากความขัดแย้งทางอาวุธและภัยพิบัติธรรมชาติ เหรียญรางวัลฟลอเรนซ์ ไนติงเกลนี้ยังได้มอบให้เพื่อเป็นเกียรติแก่การทำงานที่เป็นแบบอันอย่างน่ายกย่อง และจิตวิญญาณแห่งการบุกเบิกอันสำคัญต่องานด้านสาธารณสุขและ การพยาบาลศาสตร์  โดยพยาบาลแต่ละท่านจะได้รับการเสนอชื่อมาจากกลุ่มองค์กรกาชาดและเสี้ยววงเดือนแดงในแต่ละประเทศ ซึ่งจะผ่านกระบวนการคัดเลือกจากคณะกรรมการอันประกอบไปด้วย ICRC, สหพันธ์สภากาชาดและเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศ (IFRC) ...