เนื่องในโอกาสวันสตรีสากลซึ่งตรงกับวันที่ 8 มีนาคมของทุกปี ในปีนี้เราจึงอยากจะนำเสนอเรื่องราวชีวิตของผู้หญิง 5 คน ที่เป็นสมาชิกทีมบาสเก็ตบอลคนพิการหญิงของกัมพูชา พวกเธอทั้ง 5 คน ต้องเผชิญกับมรสุมชีวิตที่พัดผ่านเข้ามาหลังจากที่ต้องกลายเป็นผู้พิการ พวกเธอไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาที่เล่นตลกกับพวกเธอแม้ว่าบางครั้งหรือหลายๆครั้งพวกเธอจะรู้สึกท้อถอยแต่พวกเธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงเพียงคนเดียวในโลกที่ต้องประสบกับชะตากรรมนี้ พวกเธอยังมีเพื่อนที่สามารถแบ่งปันประสบการณ์หรือช่วยเหลือกันได้และโชคดีที่พวกเธอมีกีฬาบาสเก็ตบอลเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงหัวใจอันเหนื่อยล้าให้กลับมาฮึดสู้อีกครั้งอย่างไม่ยอมแพ้และมันก็นำพาพวกเธอให้กลับมามีที่ยืนในสังคมได้อีกครั้งอย่างเต็มภาคภูมิ
โหงว เชร็บ
-สาเหตุที่ทำให้คุณกลายเป็นผู้พิการ
2551 ฉันถูกรถมอเตอร์ไซค์ชนตอนกำลังข้ามถนน ตอนนั้นฉันได้รับบาดเจ็บที่หลังเพียงเล็กน้อย ต่อมาฉันเกิดพลัดตกจากต้นไม้ซึ่งทำให้ฉันได้รับบาดเจ็บที่ระบบประสาทไขสันหลัง ฉันใช้เวลา 3-4 เดือน ที่โรงพยาบาลในเมืองพระตะบองหลังจากนั้นทางโรงพยาบาลก็ได้ส่งตัวฉันไปรักษาต่อที่โรงพยาบาลที่เชี่ยวชาญด้านระบบประสาทไขสันหลังที่อยู่ในเมืองเดียวกัน
-คุณรู้จักไอซีอาร์ซีได้อย่างไร
ฉันมารู้จักศูนย์ฟื้นฟูทางกายภาพของคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศตอนย้ายมาอยู่ที่โรงพยาบาลที่เชี่ยวชาญเรื่องระบบประสาทไขสันหลัง
-คุณรู้สึกว่าชีวิตในตอนนี้ดีขึ้นกว่าเดิมไหม
ก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุดูเหมือนว่าทุกอย่างในชีวิตฉันกำลังไปได้สวยแต่หลังจากเกิดอุบัติเหตุแล้วทุกอย่างพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ ฉันไม่สามารถขายของชำได้เหมือนก่อน ฉันถูกเลือกปฏิบัติ ...
