เสียงร้องของซาวาดีทำฉันใจสลาย ในทุกๆ ลมหายใจเหมือนเธอกำลังต่อสู้ด้วยพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อยื้อชีวิตไว้ได้นานที่สุด ร่างมนุษย์ในชุดพลาสติกสีเหลืองขาวเพิ่งมาถึง พวกเขามาพร้อมถุงพลาสติกอีกใบ สำหรับใส่ร่างที่กำลังหมดลมของซาวาดี – แม่ของลูกๆ พี่สาวผู้เป็นที่รัก และคุณป้าของหลานๆ อีกมากมาย

ฉันอยู่ในศูนย์รักษาอีโบล่าในคองโก ทุกอย่างสะอาด ผ่านการล้างด้วยคลอรีน เหมือนว่าทุกอย่างจากข้างนอกจะถูกชำระล้างก่อนก้าวเข้ามา ทุกอย่าง ยกเว้นความเจ็บปวด หนึ่งในร่างชุดเหลืองขาวเปิดถุงบรรจุศพเพื่อมองหน้าบุคคลอันเป็นที่รักอีกครั้ง ตอนนั้นเองที่ความอดทนพังทลาย เสียงร้องไห้กระหึ่มดัง น้ำตาไหลนองหน้าเหมือนเขื่อนที่ถูกทลาย พวกเราออกจากห้องเพื่อให้เวลาครอบครัวของซาวาดีบอกลาเธออีกครั้ง เพื่อนร่วมงานหันมาพูดกับฉัน

‘มันเป็นสิ่งที่…พวกเราไม่มีวันทำใจให้ชินได้’ คำพูดของเขาบาดลึกไปถึงใจ ร่างกายของฉันเริ่มเย็นและน้ำตาก็เริ่มอาบหน้า

ฉันทำงานในพื้นที่เสี่ยงภัยกับ ICRC มาได้หกปีกว่า ได้เห็นความทุกข์ยากของผู้อพยพจำนวนมาก ได้ฝังร่างมากมายที่ไม่รู้จัก และได้ยิเสียงร้องบาดใจของความหิวโหย

แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้สัมผัสสิ่งที่เกิดขึ้นกับพื้นที่โรคระบาด

เมื่อฉันได้ยินเสียงร้องไห้ของซาวาดิ ฉันถึงเข้าใจความเจ็บปวดมากมายที่อยู่หลังตัวเลขทางสถิติ หัวใจฉันเจ็บขึ้นมาในทันที

อีโบลาระบาดขึ้นในเมืองนอร์-กีวู ประเทศคองโกเมื่อเดือนสิงหาคม 2018 ถือเป็นการตอกย้ำความลำบากของประชาชนที่เดือดร้อนจากทั้งความรุนแรงในพื้นที่และการลักพาตัวที่เกิดขึ้นติดต่อกันเป็นเวลาหลายปี

มาตราการรับมือขนานใหญ่ขององค์การอนามัยโลกถูกทำมาปฎิบัติเพื่อควบคุมไวรัสในขณะที่ประชากร 1 ล้านดำเนินชีวิตตามปกติ – เว้นแต่คุณจะมองเข้าไปให้ลึกกว่านั้น

โรงแรมทั้งหมดถูกจองเต็มและสถานีล้างมือก็โผล่ขึ้นมาในทุก ๆ แห่ง หลังจากล้างมือด้วยน้ำคลอรีนคุณจะได้รับการตรวจสอบอุณหภูมิด้วย “Thermoflash” มือของฉันแห้งและมีกลิ่นเหมือนสระว่ายน้ำในวัยเด็ก นอกจากนี้ เรายังต้องฉีดสเปรย์เคลือบรองเท้า และพกเจลทำความสะอาดมือตลอดเวลา

สภาพแวดล้อมแบบปลอดเชื้อมาพร้อมต้นทุนทางสังคม: นโยบาย “ห้ามสัมผัส” กลายเป็นที่แพร่หลาย เชื้ออีโบล่าสามารถแพร่กระจายได้ทางของเหลว ตั้งแต่ น้ำตา, เหงื่อ, น้ำอสุจิ, ไปจนถึงเลือด ดังนั้นวิธีหลีกเลียงการสัมผัสเชื้อที่ดี คือการไม่สัมผัสใครเลย เราไม่จับมือกัน ไม่ต้องพูดถึงการจูบหรือกอด คนที่กล้าที่สุดอาจสัมผัสตัวด้วยการแตะข้อศอกทักทาย นี่เป็นการกระทำมากมายที่สุดที่คุณจะได้รับ

ฉันไม่ได้สัมผัสมนุษย์มานานถึง 25 วัน มันเป็นความรู้สึกที่ประหลาด เหมือว่าเศษเสี้ยวของฉันเป็นคนถูกทำลายจากข้างใน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าครอบครัวของผู้ป่วยจะรู้สึกแย่กว่านี้กี่เท่าตัว

ไม่ใช่แค่การใช้ชีวิต อีโบล่าเปลี่ยนกระทั้งวิธีแส