ژنو (کمیته بین‌­المللی صلیب سرخ/ فدراسیون بین­‌المللی جمعیت­‌های صلیب سرخ و هلال احمر) –  چراغ‌های هشدار در حال چشمک زدن هستند: مخاصمات مسلحانه، شرایط اضطراری مرتبط با آب و هوا، مشکلات اقتصادی و موانع سیاسی، منجر به شکل‌­گیری موج فزاینده­ای از گرسنگی در کشورهای سراسر جهان می‌شوند. بدون اقدام فوری، نگون‌­بختی میلیون‌­ها نفر تشدید خواهد شد.

 

فدراسیون جمعیت­‌های صلیب سرخ و هلال احمر (IFRC) و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) پیش از برگزاری مجمع عمومی آتی سازمان ملل اعلام کردند. که برای فرار از چرخه بحران‌های مکرر، باید در سطح سیستم‌ها تغییراتی ایجاد شود؛ از جمله سرمایه‌گذاری در تولید غذای هوشمند به اقلیم در مناطق متأثر از مخاصمه، و سازوکارهای قابل اطمینان برای حمایت از جوامع آسیب دیده از کمبود مواد غذایی و قیمت‌های سرسام‌آور که دسترسی به آنها دشوار است.

 

مخاصمه مسلحانه بین‌المللی در اوکراین و تأثیر آن بر دسترسی به کود، اختلال شدیدی در سیستم‌های عرضه جهانی غذا و همچنین برداشت‌های آتی محصولات در بسیاری از کشورها ایجاد کرده است. نقش مهم ارسال محموله‌­های بیشتر توسط طرح غلات دریای سیاه برای جمعیت‌های آسیب پذیر در شرق آفریقا قابل اغراق نیست. محموله­‌های بسیار کمی از غلات به جایی می‌­رسند که واقعاً به آنها نیاز است.

 

با قرار گرفتن شرایط وخیم غذایی در سرفصل اخبار، خطر فرسودگی ناشی از بحران زیاد است. با این حال، آنچه در این لحظه منحصراً نگران کننده است، وسعت و عمق نیازها است. حتی در شرایطی که تغییرات آب و هوایی و ناامنی اقتصادی خبر از افزایش نیاز ناشی از گرسنگی در ماه‌های آینده را می‌­دهد، بیش از 140 میلیون نفر به دلیل مخاصمه و بی ثباتی با ناامنی غذایی حاد روبرو هستند.

 

اکنون به اراده و منابع سیاسی نیاز است. بدون آنها، جان بسیاری در خطر خواهد بود و درد و رنج سال­‌ها ادامه خواهد داشت. یک واکنش اضطراری نمی‌تواند به تنهایی به بحران‌­های گرسنگی پایان دهد. تنها راه شکستن این چرخه، اقدام هماهنگ و رویکردهای بلندمدت است.

ضروری است که حین رسیدگی به نیازهای فوری، زیربنای تاب آوری ایجاد شود. باید تلاش‌های بیشتری (توسط دولت‌ها، بخش‌های خصوصی، و گروه‌های بشردوستانه و توسعه­گر) برای حمایت از امنیت غذایی بلندمدت، معیشت و برنامه‌های تاب‌آوری انجام شود.

 

این اقدامات باید سرمایه گذاری در تقویت سیستم های غذایی زیرساخت و کنشگران اجتماعی برای دستیابی پایدار به امنیت غذایی و اقتصادی را شامل شود. یکی از رویکردهایی که باید مد نظر قرار گیرد، اقدام بر اساس پیش‌بینی‌ها و تحلیل ریسک برای امنیت غذایی است.

 

فرانچسکو روکا، رئیس فدراسیون بین‌­المللی جمعیت‌­های صلیب سرخ و هلال احمر، گفت:«چند ده کشور در سراسر قاره آفریقا با بدترین بحران غذایی در دهه‌های اخیر دست و پنجه نرم می‌­کنند. حدود 22 میلیون نفر (و حتی ملخ‌های صحرا) در شاخ آفریقا به دلیل بحران‌­های مرکب مانند خشکسالی، سیل، اثرات اقتصادی کووید-19 و مخاصمه در چنگال گرسنگی گرفتارند. در پس این آمار بسیار بالا، اشخاص واقعی هستند؛ مردان، زنان و کودکانی که هر روز، در حد مرگ، با گرسنگی مبارزه می‌کنند. انتظار می­‌رود این وضعیت تا سال 2023 وخیم­‌تر شود. با این حال، با اقدام سریع، می‌­توان جان بسیاری را نجات داد. ما نیازمند اقدام فوری و گسترده در این زمینه هستیم تا کمک‌های حیاتبخش برای میلیون‌ها نفر را که نیاز مبرم به کمک دارند، افزایش داده، و همچنین قاطعانه از طریق تعهدات بلندمدت به علل ریشه‌ای این بحران رسیدگی کنیم.»

 

فدراسیون بین­‌المللی و اعضای آن (که متشکل از تیم‌های صلیب سرخ و هلال احمر در تقریباً هر گوشه از جهان است) به جوامعی که دسترسی دشوار به آنها وجود دارد کمک‌­رسانی می‌­کنند. این کمک‌­ها شامل رساندن پول نقد به دست خانواده­‌ها در جهت تامین غذا، بهداشت و سایر مایحتاج فوری آنها است. در نیجریه، داوطلبان صلیب سرخ توجه خاص به مادران باردار و شیرده دارند که تغذیه آنها برای تولد و دوران کودکی سالم بسیار مهم است. در ماداگاسکار، داوطلبان از طریق فعالیت‌های ضد فرسایش، ساختن ایستگاه‌­های آبرسانی و تمرکز بر آبیاری، در کنار روش‌های سنتی مبارزه با گرسنگی، مانند نظارت بر تغذیه، منابع زمینی و آبی را احیاء می‌کنند.

 

پیتر مائورر، رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، گفت: «مخاصمه یکی از عوامل اصلی گرسنگی است. ما شاهدیم که خشونت مانع از کاشت و برداشت کشاورزان می‌شود. می­بینیم که چطور تحریم­ و محاصره از ارسال غذا به آسیب‌پذیرترین اقشار جلوگیری می‌­کند. آرزوی من این است که تاب‌­آوری را در بافت واکنش بشردوستانه ایجاد کنیم تا آنگاه که خشونت و تغییرات اقلیمی زندگی مردم را زیر و رو می‌کند، جوامع آسیب کمتری ببینند. چرخه راهکارهای موقت  در سال­‌های آینده کافی نخواهد بود.»

 

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در سال جاری به حدود یک میلیون نفر در جنوب و مرکز سومالی از طریق توزیع پول نقد میان بیش 150 هزار خانوار برای خرید غذای لازم برای یک ماه کمک کرده است. در نیجریه، برنامه مشابهی به 675 هزار نفر کمک کرد، در حالی که بیش از یک چهارم میلیون نفر برای بازگرداندن تولید محصولات خود نهاده­‌های کشاورزی هوشمند به اقلیم دریافت کردند. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ برای تقویت تاب­‌آوری از طریق تأمین بذر، ابزار و مراقبت از دام کار می‌کند تا ساکنان بتوانند شوک‌های مکرر را بهتر جذب کنند. و متخصصان درمانی این کمیته مراکز مراقبتی را در مکان‌هایی مانند سومالی اداره می‌کنند که کودکان در آنجا از مراقبت‌های تخصصی تغذیه‌ای بهره‌­مند می­‌شوند.

 

جوامع سراسر جهان از دشواری‌­های عمیق رنج می‌­برند. یک تصویر کوتاه از برخی از مناطق نیازمند موارد زیر را شامل می­‌شود:

 

در کشورهای جنوب صحرای آفریقا: از هر سه کودک زیر پنج سال، یک کودک به دلیل سوء تغذیه مزمن دچار نقص رشد است، در حالی که از هر پنج زن در سنین باروری، دو نفر به دلیل رژیم‌های غذایی نامناسب، به کم‌خونی دچار هستند. اکثر مردم در جنوب صحرای آفریقا با کمتر از 1.90 دلار در روز زندگی می­‌کنند.

 

در افغانستان: ترکیب سه دهه مخاصمه مسلحانه و فروپاشی اقتصادی که منجر به فرصت‌­های شغلی اندک و یک بحران گسترده بانکی شده است، تأثیر مخربی بر توانایی خانواده‌های افغانستانی برای خرید مواد غذایی دارد. بیش از نیمی از کشور (24 میلیون نفر) به کمک‌­رسانی نیاز دارند. نهضت بین‌المللی صلیب سرخ هلال احمر از هرگونه اقدامی با هدف کاهش اثر تحریم‌­های اقتصادی استقبال می‌­کند. اما با توجه به عمق بحران انسانی، راه‌حل‌های بلندمدت، از جمله از سرگیری پروژه‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها توسط دولت‌ها و آژانس‌های توسعه در زیرساخت‌های کلیدی، نیز مورد نیاز است.

 

در پاکستان: سیل اخیر حدود 12 میلیارد دلار خسارت به بار آورد. امنیت غذایی در این کشور قبل از این فاجعه نگران کننده ­بود و 43 درصد از جمعیت از امنیت غذایی برخوردار نبودند. اکنون انتظار می‌­رود که تعداد افرادی با گرسنگی حاد به میزان قابل توجهی افزایش یابد. حدود 78000 کیلومتر مربع (21 میلیون هکتار) از محصولات کشاورزی زیر آب رفته است. تخمین زده می­‌شود که 65 درصد از سبد غذایی کشور ­(شامل محصولاتی مانند برنج و گندم) از بین رفته و بیش از 733000 دام کشته شده­ باشند. سیل بر ارسال مواد غذایی به کشور همسایه، افغانستان، نیز تأثیر منفی خواهد گذاشت.

 

در سومالی: ما شاهد افزایش پنج برابری در تعداد کودکان مبتلا به سوءتغذیه که نیاز به مراقبت دارند هستیم. ماه گذشته، بیمارستان منطقه‌ای بی در بایدوا، 466 کودک را، در مقایسه با 82 کودک در اوت 2021 پذیرش کرد. کودکانی که در اینجا بستری می‌شوند بدون مراقبت‌های تغذیه‌ای تخصصی می‌میرند.

 

در سوریه: نرخ ناامنی غذایی از سال 2019 بیش از 50 درصد افزایش یافته است. امروزه، دو سوم جمعیت سوریه (12.4 میلیون از 18 میلیون نفر) توانایی تأمین نیازهای غذایی روزانه خود را ندارند. اثرات مرکب بیش از یک دهه مخاصمه، از جمله پیامدهای تحریم، توان خرید مردم را فلج کرده است. قیمت مواد غذایی در دو سال گذشته پنج برابر شده است.

 

در یمن: بیشتر مردم یمن با یک وعده غذایی در روز زندگی می‌کنند. سال گذشته 53 درصد از جمعیت یمن دچار ناامنی غذایی بودند؛ امسال 63 درصد (یا حدود 19 میلیون نفر). کنشگران امدادرسانی به دلیل کمبود بودجه مجبور به قطع کمک‌­های غذایی شده­‌اند. از این رو، اکنون حدود 5 میلیون نفر از مردم یمن کمتر از 50 درصد نیاز غذایی روزانه خود را دریافت خواهند کرد.